E-grond hoeft geen laatste redmiddel te zijn aldus de Hoge Raad

Werknemer is op 15 oktober 2019 in dienst getreden bij werkgever. Werknemer heeft in zijn derde week een waarschuwing gekregen. Er was een meningsverschil ontstaan met een collega, waarbij werknemer de collega naar de keel greep. Tijdens een avonddienst heeft werknemer zich laten inwikkelen met folie om vervolgens te testen of hij sterk genoeg was op zich los te wurmen.

Werknemer heeft op een later moment nog tweemaal een schriftelijke waarschuwing gekregen. Werknemer heeft zich schuldig gemaakt aan allerlei handelingen, van schuttingtaal, het gebruik van een mobiele telefoon waar dat niet is toegestaan en het zich niet houden aan de afstandsregels in verband met corona. Werknemer heeft daarnaast labels op pallets geplakt die niet daarop hoorde.

In mei is werknemer uitgevallen wegens pijnklachten. Wegens het verschuiven van pallets is pijn ontstaan. In juli is werknemer weer hersteld en kan hij zijn werkzaamheden weer volledig uitvoeren. Werknemer wordt op een andere afdeling geplaatst.

Werknemer heeft in oktober aangegeven dat hij in december wil stoppen met werken omdat hij wenst met zijn vrouw naar Polen te gaan. Werknemer heeft werkgever verzocht om een brief te schrijven waarin staat dat zijn contract niet zal worden verlengd. Op die manier kan werknemer aanspraak maken op een WW-uitkering. Werkgever heeft aangegeven hier niet aan mee te willen helpen.

Eind november heeft werknemer pijn en gaat naar huis, zonder dit aan zijn leidinggevende te melden. De andere dag meldt de werknemer zich via Whatsapp ziek. In december heeft werknemer een gesprek met de personeelsadviseur. Tijdens het gesprek is een tolk aanwezig. Tijdens het gesprek wordt werknemer erop geattendeerd dat hij zich niet op de juiste manier heeft ziekgemeld. Ook is medegedeeld dat de toestemming voor de vakantie wordt ingetrokken.

Voor het reizen naar Polen geldt code oranje. Werknemer zou na terugkomst 10 dagen in quarantaine moeten. Werkgever heeft aangegeven dat werknemer op 7 december wordt verwacht bij de bedrijfsarts om zijn belastbaarheid vast te stellen. Werknemer gaat ondanks dat de toestemming is ingetrokken toch naar Polen. Werkgever besluit werknemer op staande voet te ontslaan.

Procedure bij de kantonrechter

Werknemer besluit een procedure te starten bij de kantonrechter. Er wordt verzocht om een billijke vergoeding, een gefixeerde schadevergoeding en een wettelijke transitievergoeding. Werkgever heeft aangevoerd dat werknemer kon weten dat een ontslag zou volgen als hij zich niet aan de regels zou houden. Dit was aan werknemer immers meermaals medegedeeld. Werknemer stelt dat hij dit niet heeft begrepen, omdat hij de taal niet machtig was.

De kantonrechter komt tot het oordeel dat het ontslag rechtsgeldig heeft plaatsgevonden. Niet is gebleken dat werknemer de eerdere waarschuwingen niet heeft begrepen. De waarschuwingen zijn met behulp van een Poolssprekende collega mondeling toegelicht. Werknemer heeft toen niet geprotesteerd tegen de waarschuwingen.

Werknemer heeft meerdere schriftelijke waarschuwingen gekregen in een korte periode. Werkgever is duidelijk geweest over de consequenties en kon zich geen enkele misstap meer veroorloven. Werknemer mocht wel met verlof, maar niet reizen naar Polen. Daarvoor had werkgever een zwaarwegend bedrijfsbelang.

Klik hier voor de volledige uitspraak.

Silver Advocaten

Heeft u een vraag over ontslag op staande voet of een andere arbeidsrechtelijke vraag? Neem dan vrijblijvend contact met ons op.

Wij staan voor u klaar

  • Wij laten niet los
  • 10+ jaar ervaring
  • Eerlijk en transparant
Stel ons uw vraag Laat ons u bellen